مین بیر گئجه:
ـ اینترنت دوشرگهسینده، سایین یازیچی حمید آرغیشـین باشیازارلیغییلا بیر سایتـلا اوز اوزه گلمک، هر زامان تحکییه ادبییاتییلا ماراقلانان اوخوجولارا سئویندیریجی بیر اولایدیر. سون گونلرده، "حئکایه" آدلی بیر سایت، بیز اوچون بو سئوینجی یاشاماغا بهانه اولدو. اونا بو یولدا مین بیر اوغور آرزولایاراق، بو سایتدان گؤروش آپارماغی اؤز یولداشلاریما دا اؤنَریرم (پیشنهاد ائلهییرم). http://www.hekaye.com/news.php
ـ آیدین ضیایی (اردبیل، 1360). ادبییاتلا ماراقلانسا دا، چوخراق آنجاق فلسفه ساحهسینده چالیشیر. قارشینیزدا اولان آشاغیداکی یازی، کیتابیملا باغلی اردبیلده کئچیریلمیش اوتورومدا اوخونان تنقیدلرین بیریدیر. اونون اللرینه ساغلیق دئیهرک، یازیسینی بیرلیکده اوخویوروق.
***
با نگاهی به "لاپ او اوزاقلاردا"
کلیتی تبیینی از مجموعه روایتهای رضا کاظمی
آیدین ضیایی
ویژگی کلی داستانهای رضا کاظمی، نگاه نوستالژیک است. او دغدغهی تُرکی دارد. اولین ویژگی نگاه نوستالژیک، احساساتگرایی است، یعنی غلبه احساس بر اندیشه. داستانهای این نویسنده داستان اندیشه نیستند. تخیل و خاطره در هم میآمیزند و باعث میشوند احساس بر اندیشه غلبه کند. از طرفی شاعرانگی زبان و نگاه نوستالژیک با هم هماهنگ میشوند و سعی می کنند به داستان انسجام بخشند. رضا کاظمی در این داستانها نشان میدهد که روایت را بلد است. او یک راوی ـ ناظر است که دارد تعریف میکند. بنابراین داستانها در حد یک خاطره باقی میمانند و تا پایان، منتظر حادثهای میمانیم که تبدیل به داستان شود. باید اتفاقی در متن بیافتد تا زبان خنثا بودن خود را ببازد و با دخالت احساس، چیزی را توصیف کند یا نمایش دهد. پروسهی خنثا سازی زبان به همينجا خاتمه نمیيابد و اين لايهی روايتی در برخورد و فعل و انفعال با احساس نگارش، امكانات بيشماری براي روایت و واقعيت مُلغا می كند. در مقاطع مختلف داستان، زاويه نگرش، چه از نظر فردی و چه از نقطه نظر تیپیک متفاوت نمیشود. گاهی راوی به قضايا مینگرد، گاهی نگاه نسخهی روايت شدهی زبان مورد تأكيد قرار میگيرد؛ زماني اين مركزيت به تُرکی بودن و گاهی به مدرنیت روایت تعلق میگيرد...
یازینین آردی